DS 1 wint ook van Barons 2

Na de overwinningen op het Zeeuwse Scheldesport en Volharding, was het 15 oktober de beurt aan Barons 2 (Breda) om Waldric van een zege af te houden.

Door het ontbreken van twee speelsters vulden Romy en Nina Caspers uit dames 2 het team verder aan. Romy kon als guard gelijk heel de wedstrijd aan de bak en Nina mocht op de center/forward plaats de speeltijd delen met Esther, Melissa en Meddie.

Barons speelde – tot onze verrassing en teleurstelling – heel de wedstrijd een zone-verdediging. Die, zoals later zou blijken, helaas niet werkte, omdat we inside voldoende ruimte konden creeeren om de centers in stelling te brengen. Neem daarbij de vele scores uit de fastbreak en de driepunters van Romy en het was duidelijk waar het ook deze keer weer heen zou gaan.

Vooral in de eerste twee kwarten wisten we veel inside scores te pakken. Sandra maakte het de guards ook weer moeilijk om een fatsoenlijke aanval op te zetten en Mabel strooide vanuit de fastbreak met scores en assists.

Neem daarbij de onverzettelijke Jolanda en Esther die je als aanvaller tien keer tegen komt en we hadden het goed staan. Een stevige en fysieke verdediging, goed aanvalsspel en Barons liep achter de feiten aan.

In de tweede helft wisten ze de ruimte onder het bord wat kleiner te houden, dus er moest meer dreiging van buiten komen. Ook dat lukte en nadat we afspraken dat we gewoon net iets langer moesten wachten en meer geduld moesten hebben in de aanval, kwamen we weer op gang. De strakke verdediging leverde veel steals  en fastbreaks op, wat bij Barons leidde tot veel geklaag en gejammer tegen de scheidsrechters. Helaas voor hen waren die daar ongevoelig voor en we wisten ook deze wedstrijd weer overtuigend op onze naam te zetten: 100 – 47. Altijd lekker, zo’n uitslag.

Er volgt nu een reeks met echt sterke tegenstanders, waaronder Souburg en PSV. Dat zal de echte test voor onze dames zijn om te zien of ze inderdaad zo gemotiveerd zijn om dit jaar met een goed resultaat af te sluiten.

Door het oog van de naald bij WBB Giants

Een ingelaste wedstrijd en we kwamen twee dames te kort: Beppie lag te zonnen, ergens, en Melissa vindt ‘r baantje belangrijker dan onze wedstrijd. Romy en Nina hadden dezelfde dag nog zelf een wedstrijd, maar gelukkig hebben we nog genoeg eigen talenten: Fleur van Bavel ging als zevende ‘man’ met ons mee. En aangezien zij onze enige guard was, mocht ze ook gelijk starten. En ik zeg het vast op voorhand: ze deed het geweldig! Het is toch anders spelen met de dames, dus ze was best wel een beetje zenuwachtig.

Giants schotelde ons ook een zone voor: een 3-2 of 1-2-2. Ik weet niet precies wat de bedoeling was, maar het werkte maar beperkt. Ze hadden een nieuwe speelster en die bleek bijna in ‘r eentje ons de das om te gaan doen. We konden namelijk niet echt ver uitlopen. Een verschil van 12 punten was het maximale en dan maakten we zelf weer een aantal fouten, waardoor we hen terug in de race brachten. Ook de scheidsrechters waren weer van een bedenkelijk niveau, maar daar hadden we allebei behoorlijk last van.

Om niet in foutenlast te komen speelden we de tweede helft in een 3-2 zone. Geen verdediging om eens lekker achterover te leunen, want er liepen een paar Bergse meiden die een behoorlijke driepunter in huis hadden. De zonepress liep goed en leverde ons veel balwinst op, maar het lukte niet echt om een definitief gat te slaan. Met nog 5 seconden op de klok kreeg Sandra met 4 punten verschil nog twee vrije worpen. Die gooide ze – misschien tot haar eigen grote verassing – allebei raak en met 6 punten verschil kon ons eigenlijk niet veel meer gebeuren.  Maar toch nog een cruciale fout van onze kant: in die laatste seconden stonden we het nieuwe talent van Giants toch toe om er alsnog een driepunter in te gooien. Net te weinig voor hen, helaas, dus met 65-68 gingen we er met een krappe overwinning vandoor.