Heren 1 moet diep gaan in Geertruidenberg!

Na een reeks relatief makkelijk overwinningen stond op 14 januari de eerste serieuze tegenstander op het programma: Agathos 2. We hadden al een stukje meegekregen van de wedstrijd van onze heren 2 en het zou geen makkie worden. Bovendien wordt de toch al kleine selectie geplaagd door langdurige blessures: Vincent zien we misschien volgend seizoen pas terug en Marcato heeft een pees-onsteking in zijn knie en dat gaat waarschijnlijk ook nog wel even duren. Maar, wanneer de nood het hoogst is, is de redding nabij! Jacco (J) uit heren 2 was bereid zich weer eens onder mijn gezag te plaatsen en geïnspireerd door het Olie Bollen Mix Toernooi meldde ook Michael Bestenbreur (B) zich weer bij de selectie. Uiteindelijk konden we dan toch nog met 7 man vertrekken. Alleen William was net die ochtend terug gekeerd van een weekje afzien in Tsechië en Gino was niet fit. J mocht dus gelijk starten, kon in de loop van de wedstrijd ook helaas niet meer gewisseld worden en William moesten we af en toe weer in de goede richting zetten omdat hij van vermoeidheid niet meer wist welke kan we op gingen.

In de wedstrijd zelf ging het er hard op. Agathos verdedigde fel en heeft de beschikking over een nieuwe center die het onder de borden aardig droog weet te houden. Als een professioneel volleyballer maaide hij elke goede bedoeling van ons genadeloos weg en aanvallend was hij bijna niet af te stoppen. Mooie klus dus voor Joffrey die nu kon laten zien dat het afgelopen jaar bikkelen allemaal niet voor niets was geweest. Een ware titanenstrijd werd er tussen die twee onder de borden uitgevochten in wat mij betreft heeft Joffrey die op punten gewonnen!
Wij hadden weer een klein beetje last van te veel, te snel. Coachend moest er regelmatig op de rem worden getrapt, omdat we onszelf voorbij liepen. Michael Bouwens had de zware taak om zowel verdedigend als aanvallend de rebounds te pakken en daarbij de ploeg ook nog te coachen en te motiveren in het veld. “It’s a dirty job, buts omebody has got to do it” en hij doet dat voortreffelijk. Hij is een waardig aanvoerder in het veld, ook op de momenten dat hij er zelf doorheen zit.
 
We waren ontzettend blij met de aanwezigheid van J bij deze wedstrijd. Niet alleen verdedigend en motiverend stond hij z’n mannetje: op cruciale momenten (In the buzzer) gooide hij z’n driepunters binnen. De wedstrijd ging namelijk helemaal gelijk op; soms wisten we een klein gaatje te slaan, wat door Agathos weer even snel gedicht werd. Het kwam dus op de laatste minuten aan. Met nog twee minuten te gaan stond er een verschil van 3 punten op het bord en balbezit voor ons. Belangrijk dus om de rust te bewaren want in principe kunnen we op dit niveau oneindig lang over een aanval doen. Dat wist Agathos echter ook, dus hun missie was simpel: fouten maken, hopen dat we de vrije worpen misten en dan zelf scoren. Dat werkte, met uitzondering van het zelf scoren dan, want uiteindelijk stond er 49 – 52 als eindscore. Een zwaar bevochten overwinning, een leuke, gelijk opgaande wedstrijd en een belangrijke rol voor J als invalkracht. Daarom mocht hij ook de laatste 30 seconden van de wedstrijd eindelijk met 5 fouten uitrusten: de klus was geklaard.
 
Een goed debuut van B met 12 punten (want hij had zich voorgenomen om minimaal 10 punten te maken) en een praktisch probleem voor de coach nu we Michael, Michael, Michael en Mikey in het team hebben. Nog één en we hebben een M-team.
 
Good job guys!
 
Deze pagina is het laatst gewijzigd op 16 jan 2012 - 09:31